mantığımın kabul etmediği konuları çözmede babamdan iyisi yoktur. sıradan bir akşam haberleri izlerken birlikte ofsaytın ne olduğunu tam kavrayamadığımın sitemini yaptığımda babam bir cümleyle herşeyi netleştirdi! herşey top sürende bitmiyormuş; hata yapmaması gereken onun takım arkadaşındaymış. evet kabul ediyorum bir çok erkek bu mevzuunun aslını zaten biliyordu ama şimdiye kadar bana ofsaytı kimse bu kadar sade ve net anlatmamıştı! hayatta da ofsayta düşmemek arkadaşlarımıza bağlıymış meğer....

la lala la la laaaaaa

hayata geldiğinden bu yana bir yıl geçtiğini söndürmeye çalıştığın pastanın üzerindeki mum anladığını hiç sanmıyorum.bu durum senin için sadece bir oyundur ; çünkü sönen mumu tekrar yaktırıp tekrar üflersin mum bitene kadar. yıllar geçtikçe mum sadece bir üflendiğinde yani artık büyüdüğnde seninle birlikte mumu üfleyen arkadaşların da olur yanında. masa donatılmıştır, misafirler yavaş yavaş gelmeye başlamıştır, gelenlerle de oyun.. bütün çocuklar masanın üzerindeki yiyeceklerden en çok pastayı merak ederler nedense. assolist pasta ise herkes masadaki yerini aldıktan sonra büyük bir heyecanla tam ortaya yerleştirilir. mum üflenip ve tabii ki dilek tutulup, ilk dilim kesilince pastanın büyüsü bölünür tabaklara. doğum günleri çocukların, en azından benim çocukluğumun, en önemli günleri olmuştur.en sevilen arkadaşların gelmesi istenir, hediyeler, süprizler her şey mükemmel olmalıdır. anne-babalar tarafından da şımartılmadıysanız doğum günleri yaranıza merhem olur, bol bol pohpohlanırsınz. yıllar su gibi geçtikçe artık doğum günleri evlere sığmaz olur, asi çağlardayız ya sadece arkadaşlarımızla kafelerde toplanmak isteriz, daha sonra da eğlencemizin gece yarılarına kadar sürmesini... galiba yıllar geçtikçe insan ne kadar arkadaşı olduğunu, kaçının değiştiğini ya da değişmediğini doğum günlerinde anlıyor.. doğum gününün kutlanışı şekil değiştirse de sunulan iyi dilekler, üflenen mumlar ve yüzlerimize asılmış tebessümler değişmiyor...
bugün doğan arkadaşlarımın doğum günleri kutlu olsun....